دسته‌ها
Uncategorized

تراکت ها و سربرگ ها

تراکت (فرانسوی: Tract) یا فلایر (انگلیسی: Flyer) نوعی تبلیغات کاغذی است که به‌قصدِ توزیع گسترده چاپ و در فضاهای عمومی بین مردم پخش می‌شود.

تراکت‌ها گاهی روی در و دیوارها چسبانده می‌شوند و گاهی هم مستقیماً به درِ خانه‌های مردم پست می‌شوند.

تراکت برگه‌‌ای چاپ شده و تانشده‌ است که برای خبر دادن به مردم برای اتفاق افتادن یک رویداد خاص یا سمینار یا معرفی محصول خاص استفاده می‌شود. تراکت تبلیغاتی بیان‌کننده خبری ساده یا پیامیست که به راحتی می‌توان آن را منتقل کرد.

تراکت‌های تبلیغاتی سایز ثابتی ندارند و می‌توان در هر سایزی طراحی تراکت تبلیغاتی را انجام داد. معمولاً تراکت‌های تبلیغاتی یک‌رو طراحی و چاپ می‌شود ولی قابلیت این را دارد که دورو طراحی و چاپ شود. چاپ تراکت تبلیغاتی معمولاً بر روی کاغذی در سایز ۱۴٫۵ در ۲۱ انجام می‌شود و هزینه چاپ در این سایز بسیار پایین است.
انواع تراکت از نظر کاغذ و نوع چاپ
کاغذی که برای چاپ تراکت استفاده میشود معمولا از نوع های کاغذ گلاسه ، تحریر ، کرافت ، الوان می باشد و نیز چاپ روی تراکت میتواند تمام رنگی یا تنها از یک رنگ جهت چاپ استفاده شده باشد. از چاپ افست برای چاپ تمام رنگی تراکت‌ها و از چاپ ریسو جهت چاپ تک رنگ بهره برده میشود.

سربرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به ناوبریپرش به جستجو

این نوشتار به هیچ منبع و مرجعی استناد نمی‌کند. لطفاً با افزودن یادکرد به منابع قابل اعتماد برطبق اصول تأییدپذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به بهبود این نوشتار کمک کنید. مطالب بدون منبع ممکن است به چالش کشیده شوند و حذف شوند.

با سرآیند صفحه اشتباه نشود.

سربرگ بخشی در بالای نامه‌های اداری است که شامل نام سازمان، نشان و آدرس می‌باشد. معمولاً از یک نام و آدرس و یک آرم یا یک طرح شرکتی و بعضاً یک الگوی پس زمینه تشکیل شده است. اصطلاح “سربرگ” اغلب برای اشاره به کل صفحه ای که با چنین عنوان چاپ شده است ، به کار می رود.

سربرگ ها معمولاً به روش افست چاپ می‌شوند و تمام رنگی هستند. در بیشتر کشورها از جمله ایران اندازه برگه سربرگ بطور معمول A4 می‌باشد. (210 میلیمتر در 297 میلیمتر)

دسته‌ها
Uncategorized

بیلبورد های تبلیغاتی

بیلبورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به ناوبری پرش به جستجو

بیلبورد اولین سایت معرفی محصولات جدید ارائه شده روی بستر اینترنت می‌باشد

یک آگهی‌نما مربوط به سال‌های ۱۹۴۰ در ملبورن استرالیا

بیلبورد یا آگهی‌نما[۱] (مصوبه فرهنگستان زبان)، به تابلوی بزرگی گفته می‌شود که فضای مناسبی برای نصب آگهی را در اختیار دولت، صنعتگران و عرضه‌کنندگان کالا می‌گذارد؛ و در اصل به هر فضای خارجی که امکان نصب آگهی بر آن باشد اطلاق می‌شود. اما امروزه، بیشتر به معنای تابلوهای بسیار بزرگ و نورپردازی شده‌است که بر پایه‌های بلندی قرار گرفته و از فواصل دور قابل دیده شدن هستند.

امروزه آگهی‌نماها مجموعه‌ای از تصاویر بزرگ هستند، بعضی از آن‌ها مضحک، بعضی کمی عجیب و غریب و گاهی کنایه آمیزند. اما در حال حاضر بیلبوردهایی مورد پسند تر هستند و در ذهن باقی می‌مانند که از ایده‌ای جدید استفاده کرده باشند. ما به عنوان بیننده می‌توانیم دیدگاه‌های مختلفی نسبت به هر آگهی‌نما داشته باشیم اما این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که بیلبوردها، نماد جریان دائمی و روان زندگی هستند.

تاریخچه

پیشینه آگهی‌نما به اولین تمدن‌ها بازمی‌گردد و ما در تاریخ مصر باستان به ستونهای سنگی اوبلیسک برمی‌خوریم که ستون‌هایی چهاروجهی با نوک هرمی شکل هستند و از سنگ یک‌تکه ساخته شده‌اند، این ستون‌ها نه تنها جنبه تزئینی داشته‌اند بلکه برای ترویج مذهب مصریان باستان به کار می‌رفته‌اند و بر روی آن‌ها جملات مذهبی و دعاهای مختلف کنده کاری شده‌اند. همچنین اوبلیسک‌هایی وجود دارند که بر روی آن‌ها قوانین مهم کشوری نبشته شده‌اند و در معرض دید عموم قرار می‌گرفته‌اند. هرچند مطالب موجود بر این ستونها محدود به موارد مذهبی و سیاسی است، اما بدون شک در تعریف امروز از تبلیغات می‌گنجد.

نخستین قدم‌ها در مسیر تبلیغات در سال ۱۴۵۰، زمانی که یوهان گوتنبرگ Johannes Gutenberg ماشین چاپ قابل حمل را اختراع کرد، با انتشار برگه‌های آگهی دستی، تبلیغات به شکل امروزی آن به مردم معرفی شد. در سال ۱۷۹۶، با تکمیل روش‌های لیتوگرافی، اولین پوستر تصویرسازی شده، به وجود آمد. به مرور زمان، مردم به دنبال جاهایی مناسب برای نسب آگهی‌های خود بودند تا در محدودهٔ زمانی مشخص، بیشترین بازدیدکننده و بالاترین تأثیر را داشته باشد، به این ترتیب، ستون‌ها و جعبه‌های ویژهٔ نصب آگهی در نقاط پر رفت‌وآمد شهرها برپا شد.

اولین بار تبلیغات در حاشیه جاده‌ها توسط بازرگانان و کسبه محلی آمریکایی به کار رفت. آن‌ها علامت‌ها و تابلوهایی را بر دیوارها و نرده‌ها نقش می‌کردند یا پوسترهایی را بر روی تیرهای تلگراف، دیوارها و هر محل ممکن، نصب می‌کردند. در نیویورک در سال ۱۸۳۵، اولین پوستر بسیار بزرگ در فضای خارجی نصب شد. این پوستر ۱۵ متر مربعی، توسط چاپخانه جرد بل (Jared Bell) برای تبلیغ یک سیرک به چاپ رسید.

قرن بیستم و تحولات تبلیغاتی

در سال‌های ۱۹۰۰، در صنعت تولید آگهی‌نما اتفاق بزرگی رخ داد. صنایع و شرکت‌های بزرگ برای تبلیغ کالاهای خود در بازارهای داخلی، به استفادهٔ گسترده‌ای از بیلبورد پرداختند و تصاویر بزرگ و پرجلوه از خمیردندان و صابون گرفته تا انواع خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها، بر روی بیلبوردها ظاهر شدند. در دوران جنگ، تبلیغات روی بیلبوردها، بر روی بسیج نیروها و دفاع از کشور و شعارهای وطن پرستانه متمرکز می‌شد و در دوران صلح، این تمرکز بر روی بهبود بخشیدن به شیوهٔ زندگی و تبلیغ برای آخرین دستاوردهای صنعتی بود.

وضعیت امروزی

با ظهور فناوری دیجیتال، تابلوهای دست‌نویس و نقاشی‌شده، جای خود را به نسخه‌هایی از تصاویر دیجیتالی داده‌است که بر روی هر نوع سطح ممکن، چاپ و نصب می‌شوند. این تصاویر در همه جا هستند، بدنهٔ اتوبوس‌ها، کیوسک‌ها، سردر مغازه‌ها، بدنهٔ تاکسی‌ها، داخل فروشگاه‌های بزرگ و فرودگاه نمونه‌هایی از مکان‌هایی هستند که در آن‌ها این تصاویر به چشم می‌خورند.

از ابتدایی‌ترین تمدنها تا به امروز، بشر از تابلوی آگهی-در هر شکل و اندازه- به امیدِ یافتن بازاری برای کالاهای مادی و معنوی خود سود جسته‌است و این کار موجب ارتقاء بسیاری از جنبه‌های زندگی شده‌است. آن‌ها مبدل به یکی از محبوب‌ترین وسایل خبررسانی شده‌اند. بنا به گفتهٔ یکی از متخصصان، دلیل این محبوبیت یا به خاطر مخاطب فراوان و قیمت مناسب آن است یا به این دلیل که امروزه مردم بیشتر وقت خود را در خودروها و در حال تردد در خیابان‌ها می‌گذرانند، در هر صورت، تابلوهای آگهی، باقی خواهند ماند.

اجزا تشکیل دهنده[۲]

بیلبوردها با توجه به نیاز می‌توانند شامل بخش‌های گوناگونی باشند، اما معمولاً بخش‌های زیر را داراست:

  • فونداسیون: در زیر زمین است و وظیفه نگهداری بار کل سازه را دارد.
  • پایه: صفحه نگهدارنده بر روی آن سوار می‌شود و جهت ارتفاع بخشیدن به تابلو استفاده می‌شود.
  • صفحه نمایش آگهی: فریم نگهداری آگهی است. یعنی همان قسمت پشت بیلبورد.
  • رویه تابلو: جهت نصب آگهی استفاده می‌شود و سطحی صاف و یکدست دارد.
  • سیتم نور پردازی: معمولاً پروژکتور یا لامپ مهتابی است.
  • راهروها و نردبان‌های تعویض رویه.
  • کلیپس و سپری: جهت صاف نگهداشتن بنر بر روی بیلبورد استفاده می‌شود. یعنی با کشیدن بنر، باعث می‌شود صاف نگهداشته شود.
  • آگهی: این بخش همواره تغییر می‌کند و آگهی‌های مشتریان بر روی آن نصب می‌شود. معمولاً به شکل بنر، فلکسی یا استیکر است.

از نظر طراحی سازه ایی؛ بیلبوردها می‌بایست در مقابل نیروی باد آنالیز و طراحی گردند. معمولاً یک بیلبورد باید استهکام کافی در برابر بادهایی با سرعت ۱۱۰ کیلومتر را داشته باشد. هرچند استاندارد این عدد در مناطق مختلف می‌تواند متفاوت باشد.

انواع

تابلوهای آگهی چند نوعند:

  • یکی آن‌هایی که در مکان‌های بزرگ مثل بزرگ‌راه‌ها نصب می‌شوند که عمدتاً مستطیلی هستند.
  • دوم آن‌هایی که در پیاده‌روها نصب می‌شوند که چون فضای کمتری وجود دارد قطعشان عمودی است.
  • سوم تابلوهایی که در راهروها یا آسانسورها و… نصب شده‌است.
  • چهارم بنابورد است که بر روی نمای ساختمان‌های بلند مرتبه در شهرهای شلوغ نصب می‌شوند.

باید توجه داشت که قطع کار در نوع طراحی می‌تواند اثر داشته باشد. مثلاً در تابلوهای بزرگ که به آن‌ها بیلبورد هم می‌گویند احتیاج نیست که حتماً رنگ‌هایی با کنتراست (تضاد) زیاد داشته باشیم. نکته دیگر این است که ما در میادین یا پارک‌ها تابلوهایی می‌بینیم که خیلی حساب شده هم هستند ولی متأسفانه استفادهٔ نادرست از قطع‌های متفاوت و هم استفاده از داربست‌هایی نامناسب‌تر باعث سردرگمی بیننده و از بین رفتن سلامت بصری آن‌ها می‌شوند.

نکتهٔ بعدی این است که رساندن پیام در زمان کم، ارزش زیادی دارد. بخاطر همین موضوع نباید در پوسترها و تابلوهای تبلیغاتی از عناصر تصویری زیادی استفاده کرد، مخصوصاً در بزرگراه‌ها و مکانهای شلوغ، چون کسی که سوار ماشین است تا بیاید مفهوم تابلو را در آن شلوغی درک کند، عبور کرده و رفته‌است.

کاربردها

در بسیاری از کشورها، تخته‌های آگهی به مردم کمک می‌کنند تا جایی برای غذا خوردن، خوابیدن یا تهیه بنزین پیدا کنند، به خصوص در جایی مانند آمریکا، با بزرگراه‌های متعدد و مسافتهای طولانی و خالی از سکنه بین شهری، وجود چنین تابلوهایی برای مسافرین غریب و خسته، نعمتی است.

از طرفی تابلوهای آگهی، به بسیاری از شرکت‌ها و دارندگان صنایع مختلف کمک می‌کنند و وجود این تابلوهای بزرگ، برای شرکت‌ها و تجارت‌های نوپایی که قادر به پرداخت هزینهٔ تبلیغات تلویزیونی نیستند، بسیار مفید بوده‌است. در مقایسه با قیمت تبلیغات تلویزیونی و رادیویی و کم نتیجه بودن تبلیغات در داخل مجلات و روزنامه‌ها، بیلبورد، می‌تواند با هزینه کمتر، بیشترین تعداد مخاطب را داشته باشد.

منابع

فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان ـ دفتر هفتم بایگانی‌شده در ۳ اوت ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine

دسته‌ها
تابلوسازی و تبلیغات

شبرنگ ها و روز رنگ ها

شبرنگ نوعی ماده مخصوص براق و نورانی است. شبرنگ حاوی ماده فلورسئین و فسفر است که باعث می‌شود تا در تاریکی نور ساطع کرده و بدرخشد.

کاربرد شبرنگ

از شبرنگ استفاده‌های بسیاری در زمینه‌های مختلف می‌شود. امروزه شبرنگ‌ها در رنگها و طرح‌ها و کیفیت‌های مختلف تولید می شوندو در ساخت تابلوهای تبلیغاتی، علائم راهنمایی و رانندگی و هشدار دهنده و پلاک وسیله نقلیه استفاده بسیاری دارند.

در برخی موارد با بکار بردن چسب شبرنگ در لباس مأموران انتظامی، راهداری و کارگران شهرداری امنیت جانی آنان را هنگام کار در شب بالا می‌برند و با درخشش لباس این افراد حتی در تاریکی مطلق، رانندگان متوجه حضور آنان شده و از بسیاری حوادث و خطرات احتمالی جلوگیری می‌نماید.

نوعی ماژیک نیز با نام ماژیک شبرنگ یا فسفری تولید شده است که نوشتار آن در شب می‌درخشد. دیگر کاربردهای شبرنگ عبارتند از:

  1. چاپ سیلک روی پارچه و…
  2. تولید کیف و کفش
  3. لوازم آرایشی و تزئینی
  4. ساخت اسباب بازی
  5. ساخت گل مصنوعی
  6. رنگ آمیزی ساختمان.[۱]
دسته‌ها
تابلوسازی و تبلیغات

دنیای چاپ

چاپ را در اصطلاح، انتقال مطالب شامل نوشته‌ها، تصاویر، اعداد و علائم بر رو یک حامل فرم و انتقال آن بر روی یک سطح چاپ شونده و تکثر آن به شمارگان زیاد می‌گویند.

چاپخانه نیز در لغت به‌معنای محل چاپ کردن و در متون مختلف کلمات مطبعه، دارالطباعه، و باسمه‌خانه به‌عنوان مترادف آن به‌کار رفته‌است. چاپخانه مؤسسه، مجتمع یا کارگاهی است که از عهدهٔ انجام کارهای چاپی بر روی کاغذ و سایر اشیاء از طریق انواع چاپ برآید و به تعبیری دیگر، محلی است که چاپ کتاب، نشریات، و مانند آن در آنجا انجام می‌گیرد. امروزه، چاپ به عنوان یک فرایند انبوه صنعتی در نظر گرفته می‌شود که بخش اساسی صنعت نشر و بخش مهمی از فعالیت‌های اداری و حکومتی را شامل می‌شود.

ریشه‌شناسی

واژهٔ چاپ و صورت قدیمی‌تر آن «چهاپ» را برگرفته از واژهٔ مغولی چاو دانسته‌اند که به معنای «فشردن سطحی بر سطح دیگر» است. همچنین «چاپ» در تُرکی به معنی کوبیدن یا حرکت مداوم همراه با کوبش است. چاپ در لغت به‌معنای نقش، اثر، مُهر و نشان آمده‌است و در متون مختلف کلمات طبع، باسمه، و تافت به‌عنوان مترادف آن به‌کار رفته‌است.

پیشینه

از مهم‌ترین رخدادهای تاریخ، اختراع حروف چاپی مستقل و دستگاه چاپ بوده‌است که به تصور غالب، اولین بار، یوهانس گوتنبرگ (۱۴۶۸–۱۳۹۷) آلمانی در سال ۱۴۵۶ میلادی آن را اختراع کرد؛ اما در حقیقت اختراع فن چاپ به قرن‌ها پیش از گوتنبرگ برمی‌گردد.

ادوار تاریخی چاپ و تحولات آن از ابتدا تاکنون به‌طور کلی به ۶ دسته تقسیم‌بندی می‌شود:

  1. پیش از تاریخ و آغاز دوران تاریخی
  2. دوران باستان
  3. دوران چینی‌ها
  4. دوران هنری
  5. دوران مکانیک
  6. دوران فتو مکانیک[۱]

این دوران از آغاز خط نویسی و پیش از آن تا حدود قرن ۲۰ میلادی را شامل می‌شود.

اختراع چاپ در چین

آسوریان چند هزار سال پیش از میلاد بر خشت‌هایی از گل رس مُهر می‌زدند. انگشترهای خاتم نیز که در زمان باستان استفاده می‌شد بر همین اساس کار می‌کرد، چاپ باسمه نیز قرن‌ها قبل از گوتنبرگ در چین شناخته شده بود، در دوران حکومت سلسلهٔ تانگ در چین (۹۰۶–۶۱۸)، قدیمی‌ترین نمودهای صنعت چاپ دیده شده‌است. در این دوره، نقش‌ها بر روی صفحه‌ای چوبی حکاکی، و بعد بر روی پارچه چاپ می‌شد. اولین اشاره به چاپ، در سال ۵۹۳ و یک فرمان حکومتی چینی است که در آن، امپراتور ون‌تی، دستور می‌دهد تصاویر و متون بودایی را چاپ کنند. این متون را اول بر قطعه‌ای کاغذ نازک می‌نوشتند و بعد آن را بر صفحه‌ای چوبی می‌چسباندند و متن را بر روی چوب حکاکی می‌کردند تا یک «زینک» چوبی بسازند و از آن برای چاپ متن استفاده کنند. این شیوه زمان زیادی می‌برد، چرا که هر صفحه از کتاب باید بر یک صفحهٔ چوبی جداگانه حکاکی می‌شد.

قدیمی‌ترین کتاب چاپی[۲] که تاکنون پیدا شده‌است، یک متن مذهبی بودایی است که در سال ۸۶۸ چاپ شده، این متن در غار دون‌هوانگ در جادهٔ ابریشم کشف شده‌است. در قرن نهم، کتاب‌های چاپی با تیراژ بالا در شو (ایالت چچوان امروز) عرضه شد و دلالان خصوصی امکان خرید آن‌ها را داشتند. کمی بعد، فن چاپ به ایالت‌های دیگر نیز گسترش یافت و در اواخر قرن نهم، در تمام چین رواج یافت. کتاب‌هایی نظیر کتاب‌های کنفوسیوسی، متون بودایی، فرهنگ‌های لغت، کتاب‌های ریاضیات و … در این دوران چاپ شده‌است. این فن به سرعت پیشرفت کرد و در سال ۱۰۰۰ میلادی، کتاب‌های صحافی شده به سبک امروز، جانشین تومارها شد.

در سال ۱۰۴۱ میلادی، کیمیاگری چینی به نام بی‌شنگ، حروف مستقل چاپی را اختراع کرد این حروف بر روی سفال مرطوب حکاکی می‌شد و بعد از پختن در کوره، دوام زیادی می‌یافت و سرعت حروفچینی و تکثیر متون را بسیار بالا می‌برد حروف دستی و حروف قلعی که پس از آن ایجاد شد، هیچ‌یک رواج نیافت، بر عکس حروف چوبی متداول شد. در اوایل قرن ۱۱، اختراع حروف چاپی مستقل باعث رواج کتاب‌های ارزان‌تر چاپی در دوران سلسلهٔ سونگ (۱۲۷۹–۹۶۰) در چین شد.

چاپ در کره

اعتبار اختراع حروف چاپی فلزی و صنعتی شدن چاپ، از آنِ حکومت کره است که اولین بار در سال ۱۲۴۱ میلادی به آن اشاره می‌شود. در سال ۱۳۹۲، ۶۴ سال قبل از دستگاه چاپ گوتنبرگ، دولت کره، وزارت چاپ را تأسیس کرد که وظیفه داشت حروف چاپی فلزی را با فن ریخته‌گری تولید کند. کارخانهٔ ریخته‌گری دولت کره، در سال ۱۴۰۳، یک قلم مفرغی شامل صدها هزار کاراکتر داشت و تا پایان قرن پانزدهم، ده‌ها قلم کره‌ای دیگر نیز اختراع شد. احتمال دارد که مارکوپولو که در قرن سیزدهم به چین رفت، کتاب‌های چاپی را دیده باشد و او یا مسافران دیگر جادهٔ ابریشم، این دانش را به اروپا آورده باشند که بعدها الهام‌بخش یوهان گوتنبرگ برای اختراع ماشین چاپ شد، چون غربیان نیز قبل از گوتنبرگ با چاپ آشنایی داشتند.

ابداع گوتنبرگ

در ۱۴۵۲، یوهانس گوتنبرگ آلمانی به ایدهٔ چاپ متحرک تحقق بخشید. وی در کارگاهش فناوری ساخت ورق، جوهر با پایهٔ روغنی و پرس را برای چاپ یک کتاب گرد هم آورد و دستگاه چاپ را اختراع کرد. در واقع او فناوری‌هایی را که سال‌ها قبل برایشان فکر و تلاش شده بود، به ثمر رساند.

گوتنبرگ، چاپگر آلمانی، نخستین کسی بود که برای هر حرف، قطعهٔ فلزی جداگانه‌ای در نظر گرفت. وی قطعه‌ها را برای ترکیب کلمات مناسب کنار هم قرار داد، بر آن‌ها مرکب مالید، و بر ورق‌های کاغذ فشرد و به این ترتیب چاپ نوین را ایجاد کرد. وی حروف را ابتدا از جنس چوب، سپس از سرب، و بعدها از آلیاژ سرب، قلع، و آنتیموان ساخت وی نسبت فلزات آلیاژ را به گونه‌ای انتخاب کرد که حروف بیش از حد سخت و نرم نباشند.

گوتنبرگ روزانه بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ برگ چاپ می‌کرد. نخستین کتابی که او به این شکل پدید آورد کتاب مقدس ۴۲سطری بود. کتاب‌هایی که در آن زمان به‌چاپ می‌رسید به اینکونابولا معروف است. ابداع گوتنبرگ ظرف مدتی حدود ۴۰ سال در عمدهٔ کشورهای اروپایی و در شهرهایی مانند ونیز، فلورانس، پاریس و لیونرواج یافت و چاپخانه‌هایی با این روش به‌وجود آمد. در فاصلهٔ سال‌های ۱۴۶۰–۱۴۷۰ چاپخانه‌هایی در آلمان و سایر کشورهای اروپایی پدید آمد. در نیم‌قرن نخست پس از کار گوتنبرگ، حدود چهل‌هزار کتاب به چاپ رسید و شمارگان مجموع آن‌ها از ۱۲ میلیون نسخه فراتر رفت. در پایان قرن پانزدهم در اروپا، بیش از ۲۰۰ چاپخانه در ۶۹ شهر فعالیت مستمر داشت. از جمله چاپخانه‌های مهم آن دوره می‌توان به چاپخانه آنتون کابرگر در شهر نورنبرگ اشاره کرد که تعداد ماشین‌های چاپ آن ۲۴ دستگاه بود و صدها نفر در آن چاپخانه کار می‌کردند. از دیگر خدمات گوتنبرگ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ابداع روش چاپ پیچشی به کمک روغن زیتون که تا سال‌ها در آسیا و اروپا به کار می‌رفت
  • توسعه روش بلوکی چاپ که پس از بازگشت مارکو پولو از آسیا ابداع شده بود
  • توسعه روش ساخت کاغذ به تعداد زیاد که از چین وارد اروپا شده بود
  • توسعه روش‌های ساخت مرکب
  • توسعه روش منگنه و قالب بندی کتاب که اجازه چاپ کتاب‌های قطور را می‌داد

دستگاه چاپ گوتنبرگ، هزینه‌های بسیار زیادی داشت و در نتیجه بیشتر مورد توجه ثروتمندان آن دوران بود.
۳۰۰ سال پس از اختراع دستگاه چاپ گوتنبرگ، یک نمایشنامه‌نویس آلمانی به نام آلوئیس زنه فلدر، چاپ‌سنگی یا لیتوگرافی را در سال ۱۷۹۶ میلادی اختراع کرد. هر سنگی که متن یا تصویر با این روش روی آن نقش می‌بست، برای چاپ حدود ۷۵۰ نسخه عملکرد مطلوب داشت و پس از آن نقش روی سنگ قابل چاپ نبود.

ورود صنعت چاپ به ایران

دربارهٔ شروع چاپ سنگی در ایران روایات متعددی وجود دارد، اما روایت قوی‌تر این است که چاپ سنگی را نخستین بار میرزا صالح شیرازی در تبریز راه‌اندازی کرد. میرزا صالح که از سوی دولت ایران برای فراگیری هنرهای جدید به اروپا رفته بود، در بازگشت یک دستگاه چاپ سنگی با خود به تبریز آورد که آن را در سال ۱۲۲۵ هجری قمری راه انداخت. چاپخانهٔ سنگی در مدت کوتاهی در تهران، اصفهان و سپس سایر شهرهای ایران تأسیس شد و بیش از ۵۰ سال تنها روش چاپ در ایران بود و تا اواخر دورهٔ قاجار، هر چه در ایران چاپ می‌شد، به روش چاپ سنگی بود. البته هشت سال قبل از ورود چاپ سنگی به ایران چاپ سربی راه‌اندازی شده بود، ولی به علت هزینه و زحمت زیاد آن، پس از ورود چاپ سنگی، کنار گذاشته شد ولی بعدها در دورهٔ قاجار دوباره استفاده از حروف سربی رایج گردید. اولین چاپخانه بروش حروفچینی(چاپخانه حروفی) در اواخر دهه ۱۲۷۰، توسط یوسف اعتصامی(اعتصام الملک آشتیانی پدر پروین اعتصامی) در تبریز دائر گردید.

مخالفت‌ها

درپی اختراع صنعت چاپ، برخی مسلمانان متعصب حکم به منعش دادند و آن را به عنوان اختراعی «مضر امر الهی» معرفی می‌کردند.

شیوه‌های چاپ

حال بعضی از ابداعات چاپ در قرن ۱۹ و ۲۰ م را بررسی نماییم. در دههٔ آخر قرن ۱۸ م تحولاتی در چاپ ایجاد شد؛ از جمله اینکه در همین دوره شخصی به نام آلویز سنفلدر اتریشی چاپ سنگی را برای تکثیر ورقه‌های موسیقی ابداع کرد و به آن به عنوان جایگزینی برای سیاه قلم کاری نگاه کرد. در این روش نگاره به وسیلهٔ یک قلم تیز یا عمل یک اسید بر سطح سنگ ایجاد می‌شود و نگاره با رنگ سیاه بر سطح سنگ خاکستری ترسیم می‌شود. از همین جهت تصور کار نهایی چندان مشکل نبود. در این شیوه روش کار این‌گونه است که قسمت‌هایی را که نمی‌خواستند چاپ شود (روی سنگ) مرطوب می‌کردند و در نتیجه مرکب چاپ که چرب است به آن قسمت‌ها نمی‌چسبید و قسمت‌های خشک مرکب را جذب می‌کردند و بدین صورت سطح آماده چاپ شامل دو قسمت بود:

  • بخش مرطوب (برای قسمت‌های سفید)
  • بخش خشک (برای قسمت‌های سیاه یا رنگی)

همین شیوه چاپ بود که بعدها به اختراع چاپ افست منجر گردید. اختراع عکاسی شاید بیش از هر عامل دیگر بر چاپ و صنعت تأثیرگذار بود و با وجود اینکه تهدیدی برای روش‌های دستی چاپ به حساب می‌آمد اما با اختراع عکاسی روش حساس کردن سطح فلز و برگرداندن تصویر و حروف و نقوش بر روی آن ابداع شد. این روش جدید منشأ چاپ با کلیشه‌های خطی گردید و در پی پیشرفت عکاسی شیوه‌های گراوور، فتوگراوور و هلیوگراوور ایجاد شدند. در اوایل قرن ۱۹ م ماشین‌هایی ابداع شد که اعمال مختلف چاپ را به‌طور خودکار انجام می‌دادند و در نتیجه سرعت چاپ افزایش یافت تا جایی که ماشین‌های روتاتیو که قادر بودند در یک لحظه هر دو روی کاغذ را چاپ کنند به وجود آمد. با توجه به مطالب گفته شده به‌طور کلی به ۳ روش می‌توان یک نمونه (تصویر یا نوشته) را به چاپ رساند که عبارتند از:

  1. چاپ برجسته یا لترپرس یا تایپوگرافی
  2. چاپ گود یا فرورفته یا هیلوگراوور
  3. چاپ مسطح یا پلانوگرافی یا لیتوگرافی

اسلوب‌های اصلی چاپ

بنابراین اسلوب اصلی چاپ با در نظر گرفتن ۳ مرحله زیر ضروری است:

الف:تهیهٔ گراوورهای دستی
ب:تبدیل گراوور به چاپ و انجام چاپ
ج:استفاده از فتو مکانیک در چاپ[۳]

چگونگی انجام انواع چاپ

۱- چاپ برجسته:در این روش سطح چاپ شونده به صورت برجسته است. در نتیجه قسمت برجسته در مقابل غلتک آغشته به مرکب چاپ رنگ را به خود می‌گیرد و به کاغذ منتقل می‌کند. واضح است که در این شیوه سطح برجسته باید معکوس نقش مورد نظر باشد تا پس از چاپ شدن بر روی کاغذ به صورت صحیح نمایان گردد.
۲- چاپ گود:در این نوع چاپ نقش‌ها و تصاویر در سیلندر استوانه‌ای که سطح چاپ شونده است، به صورت فرورفته‌اند. این نوع چاپ از کیفیت بالایی برخوردار است اما به دلیل هزینه زیادی که دارد برای کارهایی با تیراژ بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ مثل:تمبر، اسکناس،…

سیلندر چاپ گود دو نوع است:

الف: تمام سیلندر ریخته‌گری می‌شود و پس از پایان چاپ دوباره ذوب می‌گردد.
ب: فقط رویهٔ سیلندر که نقوش در آن فرورفته‌اند عوض می‌شود و پس از هر بار چاپ فقط این رویه تعویض می‌گردد. در این نوع چاپ سطح تصاویر یا حروف چاپ افست است.
۳- در این شیوه سطح چاپ شونده نه برجسته و نه فرورفته است و با خاصیت مواد، حروف و تصاویر مرکب را به خود جذب نمی‌کنند. این روش تکامل یافته شدهٔ لیتو گرافی یا چاپ سنگی است. در این شیوه که سطح چاپی صاف است نقش نخست از لوحهٔ فلزی به استوانه لاستیکی منتقل می‌شود و از روی آن به کاغذ انتقال می‌یابد.

صفحهٔ فلزی چاپ یا همان زینک به دور یک استوانه لاستیکی بسته می‌شود. دو غلتک یکی آغشته به مرکب و دیگری آغشته به آب برمبنای تضاد بین آب و چربی باعث می‌شوند نقش روی زینک مرکب بگیرد و قسمت‌های دیگر مرکب را جذب نکنند در این نوع چاپ با ۴ رنگ اصلی و استفاده از ترام، تمام رنگ‌ها ساخته می‌شود.[۱][۴]

پیشرفت‌های صنعت چاپ از زمان گوتنبرگ تا قرن بیستم

حدود ۱۴۹۰ میلادی روش‌های مختلف اسیدکاری روی صفحات فلزی شکل گرفت. سال ۱۵۵۰ اولین لنز توسط کاردون[واژه‌نامه ۱] ایتالیایی ساخته شد. آلومیس زنه فلدر در سال ۱۷۹۶ روش لیتوگرافی را ابداع نمود. وی به مخترع چاپ سنگی شهرت دارد.

  • حدود سال ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۰ اوبی رو در پاریس نخستین دستگاه کاغذسازی را اختراع نمود که در سال ۱۸۲۰ دستگاه‌های کامل‌تری ساخته شد.
  • در سال ۱۸۱۱ نخستین ماشین سیلندری لترپرس که با نیروی بخار کار می‌کرد توسط کونیک[واژه‌نامه ۲] مخترع آلمانی ساخته شد.
  • در سال ۱۸۱۸ با همکاری باور ماشین چاپ سیلندی مضاعف عرضه گردید که پشت و روی کاغذ در این دستگاه به چاپ می‌رسید.
  • در سال ۱۸۲۲ ویلیام چرچ[واژه‌نامه ۳] اولین ماشین حروفچینی را به ثبت رسانید.
  • در سال ۱۸۲۵ نیس فورنیس[واژه‌نامه ۴] تهیه فرم چاپ روی صفحه‌های فلزی از جمله مس را به روش فتومکانیکی ابداع کرد وبا ساخت پرس دستی نمونه‌هایی تکثیر نمود.
  • در سال ۱۸۴۴ ریچارد هو در ایالات متحده ماشین چاپ رتاتیو را به ثبت رسانید فرم چاپ به صورت مدور، دور سیلند بسته می‌شد.
  • در سال ۱۸۵۰ ژیلوت[واژه‌نامه ۵] اسیدکاری روی فلز را تکامل بخشید.
  • در سال ۱۸۵۱ اسکات آرشر[واژه‌نامه ۶] روش کلودیوم مرطوب (شیشهٔ نگاتیو) را ارائه کرد.
  • در سال ۱۸۵۹ هنری جیمز[واژه‌نامه ۷] در انگلستان با روش فتوشیمی گرافی کلیشه زیر را ساخت.
  • در سال ۱۸۶۶ در ایالات متحده اولین ماشین چاپ با کاغذ رول به ثبت رسید.
  • در سال ۱۸۷۰ اولین دوربین نوسانی ریلی توسط موس ساخته شد.
  • در سال ۱۸۷۴ کارل کلیچ[واژه‌نامه ۸] اهل چک با استفاده از نوعی کاغذ کاربن، تهیهٔ فرم را بهبود بخشید.
  • در سال ۱۹۱۰ اولین ماشین هلیوگراور با استفاده از تیغهٔ دکتر بلید شروع به کار کرد.
  • در سال ۱۹۱۲ ماشین چاپ پشت و رو زن‌افست توسط کاسپار هرمان طراحی و ساخته شد (کاغذ به صورت لوله‌ای).
  • در سال ۱۹۱۲ شرکت رولند ماشین چاپ افست با سه سیلندر مساوی را تولید کرد.
  • در سال ۱۹۵۰ سیستم حروفچینی منوفتو (تکامل یافته منوتایپ) اختراع شد.
  • در سال ۱۹۶۵ دکتر هل با ارائهٔ سامانه‌ای نوین و ساخت دستگاه اسکنر تحول بزرگی در حروفچینی و فتولیتوگرافی به وجود آورد.
  • در سال ۱۹۷۶ اشعهٔ لیزر در دستگاه‌های فتولیتوگرافی و حروف‌چینی به کار گرفته شد.

چاپ در صنعت نساجی

چاپ در حقیقت رنگرزی موضعی یا از بین بردن موضعی رنگ است. گرچه با استفاده از ماشین بافندگی یا کشبافی نیز می‌توان نقشی را با نخ‌های رنگی یا حتی یک نخ رنگی روی پارچه به وجود آورد، ولی چاپ یک نقش روی پارچه غالباً آسان تر بوده و ارزان‌تر تمام می‌شود و تولید بسیار بالاتری را ممکن می‌سازد. پارچه‌های چاپ شده عموماً به علت عدم امکان نفوذ خمیر چاپ به طرف دیگر پارچه فقط در یک طرف نقش دارند. علاوه بر پارچه، فتیله شانه شده، کلاف نخ یا دسته نخ تار (چله) چاپ شود.

  • چاپ پارچه‌های بافته شده:پارچه‌های بافته شده بیشتر از پارچه‌های دیگر چاپ می‌شوند. پارچه‌های کشباف به مقدار کمتر و بدون بافت‌ها به مقدار بسیار کمتر چاپ می‌شوند.
  • چاپ کلاف نخ: کلاف نخ توسط غلتک‌های چاپ ویژه‌ای چاپ و سپس تثبیت می‌کنند. همچنین می‌توان نخ را ابتدا به صورت کشباف ساده درآورد و بعد از چاپ و تثبیت، پارچه را شکافت و نخ را روی بوبین جمع‌آوری کرد. استفاده از چاپ جت که محلول یا تعلیق رنگینه را به صورت اسپری روی کالا می‌آورد از روش‌های دیگر چاپ کلاف است.
  • چاپ چله: چاپ چله برای تولید پارچه‌هایی است که هر دو روی آن در معرض دید قرار می‌گیرد و احتیاج به نقش در هر دو روی پارچه دارد. از روش‌های دیگر چاپ چله چاپ ترانسفر یا انتقالی است.
  • چاپ فتیله پشمی شانه شده: برای تولید نخ ملانژ با یکنواختی بالا که در تولید پارچه‌هایی با کیفیت عالی استفاده می‌شود فتیله پشمی شانه شده توسط ماشین ویگورو چاپ شده و بعد از تثبیت مراحل بعدی ریسندگی را طی می‌کند.
  • روش‌های چاپ در نساجی
  • چاپ مستقیم: این روش آسان‌ترین و ارزان‌ترین روش است و بیشتر از روش‌های دیگر کاربرد دارد در این روش پارچه ممکن است زمینه سفید یا روشن رنگی داشته باشد. رنگینه به کمک خمیر چاپ مستقیماً روی پارچه چاپ می‌شود.
  • دستگاه چاپ مسقیم  دیجیتال روی پارچه های طبیعی و مصنوعی شامل نخ، پنبه،پشم، کتان، ابریشم، متقال، چلوار، مخمل، کریشه همچنین ریون، اکریلیک، پلی استر، نایلون، فاستونی و الیاف ترکیبی مانند ویسکوز مورد استفاده برای تولید انواع پوشاک زنانه مردانه و بچه گانه همچنین ورزشی ، چاپ ملحفه و روتختی و رومبلی و کوسن، چاپ فرش و چاپ موکت، چاپ روسری ، چاپ حوله، چاپ اسپان باند، چاپ تی شرت وچاپ جوراب، چاپ گونی پشمی و… می باشد
  • DOFORT TEXTILE PRINTER یک پرینتر دیجیتال برای چاپ مستقیم روی پارچه با استانداردهای جهانی است که قابلیت چاپ مستقیم روی رنج وسیعی از انواع پارچه های طبیعی و مصنوعی را دارد. توانایی بالا و تاثیر گذاری برای حجم و سرعت بالای چاپ را داشته و بسیار مناسب برای استفاده جنبه های بازرگانی و صنعتی می باشد. این محصول توانایی پرینت با کیفیت و تراکم رنگ بسیار بالا بر روی نخ، پنبه، کتان و ابریشم را دارد.PAPIRUS
  • چاپ برداشت: در این روش پارچه مطابق با روش‌های مناسب رنگرزی و تثبیت می‌شود. سپس به کمک چاپ رنگ زمینه پارچه طبق طرح از میان برداشته می‌شود و جای سفید ان باقی‌مانده یا آنکه هم‌زمان با از بین رفتن رنگ زمینه رنگ دیگری که تحت تأثیر مواد برداشت‌کننده قرار نمی‌گیرد جای آن را می‌گیرد. حالت اول برداشت سفید و حالت دوم برداشت رنگی نام دارد.
  • چاپ مقاوم: در این روش از تثبیت رنگینه زمینه یا تماس رنگینه با الیاف در مواضع جاپ شده جلوگیری به عمل می‌آید. مقاومت در مقابل تثبیت رنگینه زمینه ممکن است به صورت فیزیکی یا با استفاده از مواد شیمیایی باشد. در صورتی که طرح پارچه ابتدا چاپ شده و سپس با یک شابلون تمام باز با خمیر چاپ حاوی رنگینه زمینه چاپ شود آن را (پیش مقاوم) و اگر پارچه بعد از چاپ شدن با یک شابلون تمام باز با خمیر چاپ حاوی رنگینه زمینه با خمیر چاپ مقاوم چاپ شود آن را (پس مقاوم) گویند.
  • چاپ کَلاقه‌ای یا باتیک یکی از روش‌های چاپ بر روی پارچه است که در کشورهایی مانند اندونزی، تایلند، سریلانکا، هند و ایران از قدیم کاربرد داشته‌اند.

این روش در ایران بیشتر در تبریز و اسکو رواج دارد و کَلاقه‌ای نامیده می‌شود. واژه باتیک ریشه اندونزیایی دارد[۱]. در چاپ کلاقه‌ای، کلیه طرح‌ها و رنگ‌ها را با استفاده از واکس و عملیات رنگرزی بر روی پارچه منتقل می‌کنند. برای این کار بیشتر از پارچه ابریشم استفاده می‌شود. تاروپود پارچه از واکس پوشیده می‌شود و هر دو روی پارچه یکسان نقش می‌شود. رنگ‌های به کار رفته برای چاپ بیشتر از دسته رنگ‌های گیاهی مانند روناس، اسپرک، پوست انار و زردچوبه است. یکی از ویژگی‌های چاپ کلاقه‌ای ایجاد رگه‌های رنگی است که در اثر شکستن واکس و نفوذ رنگ از میان این شکست‌ها به پارچه در حین عملیات رنگرزی بر روی پارچه پدید می‌آید. ابزار کار چاپ باتیک «تیان» نام دارد که وسیله‌ای فلزی شبیه به قیف نازک است. همچنین قلم‌مو، مهر و کارگاه چوبی (برای مهار کردن پارچه) نیز استفاده می‌شود. روش‌های چاپ باتیک عبارتند از چاپ مستقیم، چاپ برداشت، چاپ با شابلون، نقاشی باتیک روی پارچه ابریشمی، تار عنکبوتی، قلم‌مویی، بدون رنگرزی و باندا (پیچشی). استاد حسین گنجینه از استادان معروف این سبک در ایران است.

دسته‌ها
تابلوسازی و تبلیغات

تابلو LED روان و ثابت

تابلو روان

تابلو روان نوعی دستگاه نمایش استفاده‌شده در ماشین‌ها، ساعت‌ها، ایستگاه‌های راه‌آهن و خیلی از دستگاه‌های دیگر که نیازمند دستگاه نمایش ساده‌ای با وضوح محدود هستند است.[۱] تابلوهای روان به عنوان ابزار تبلیغاتی شرکت‌ها و فروشگاه‌ها نیز استفاده می‌شوند. تابلو روان قابلیت نمایش حروف و اشکال را به صورت متحرک دارد. این تابلو از یکسری دیودهای نورانی تشکیل شده که در یک صفحه قرار داده شده‌اند و به وسیله برنامه‌های کامپیوتری تصاویر و نوشته‌ها را روی آن نمایش داده می‌شود.[۲]

اجزاء تشکیل دهنده تابلوهای روان

۱-ماژول

ماژول‌ها در واقع بلوک‌های led با اندازه‌های مشخص می‌باشند، که وظیفه نمایش اطلاعات از قبیل متن، انیمیشن، عکس و فیلم را روی تابلو دارند. انواع ماژول‌ها به صورت تک رنگ و سه رنگ (سبز- قرمز با رنگ ترکیبی زرد و یا آبی-قرمز با رنگ ترکیبی بنفش) یا فول کالر با قابلیت پخش تمام رنگ عرضه می‌شوند. همچنین از نظر نوع بسته‌بندی نوع LED به دو نوع DIP , SMD تقسیم می‌شوند.

از لحاظ آب‌بندی هم ماژول‌ها به سه نوع OUTDOOR , SEMI OUTDOOR , INDOOR تقسیم می‌شوند. نوع OUTDOOR کاملاً ضد آب بوده و به راحتی در محیط خارجی قابل نصب می‌باشند و به راحتی در مقابل نور خورشید و باران مقاومت دارند. ماژول‌های SEMIOUTDOOR در مقابل باران به هیچ وجه آب‌بندی نیستند ولی محتویات تابلو روان را در مقابل نور خورشید به راحتی نمایش می‌دهند. نوع INDOOR یا سالنی ارزانترین نوع تابلو روان می‌باشد که جهت استفاده داخل سالن‌ها، فروشگاه‌ها، و امثالهم مناسب می‌باشند.

ماژول‌ها به لحاظ فنی به دو نوع جریان ثابت و ولتاژ ثابت تقسیم می‌شوند. ماژول‌های جریان ثابت به دلیل پایداری در رنگ و کیفیت بسیار بالای نمایش عموماً در ماژول‌های فول کالر کاربرد دارند و ماژول‌های ولتاژ ثابت به جهت ارزانی در ماژول‌های تک رنگ به کار می‌روند. البته چنانچه از ماژول‌های نوع جریان ثابت برای تابلوهای تکرنگ استفاده شود طبیعتاً کیفیت بسیار بالایی خواهند داشت.

۲-منبع تغذیه

منبع تغذیه در تابلوهای روان وظیفه تبدیل ولتاژ برق شهر ۲۲۰ ولت متناوب AC به ولتاژ مورد نیاز ماژول‌ها و کنترلر تابلو روان که معمولاً ۵ ولت مستقیم DC تابلو روان می‌باشند را جهت روشنایی دارد. البته بهتر این است که جهت افزایش و دوام عمر بیشتر تابلو روان از ولتاژ ۴٫۵ ولت استفاده شود.

۳-برد کنترل

برد کنترل یا همان مادر بورد وظیفه ارسال نوع اطلاعات در بازه‌های زمانی مشخص را دارا می‌باشد. عموماً کنترلرهای تابلوهای روان به دو نوع آنلاین (Online) و آفلاین(Offline) تقسیم‌بندی می‌شوند. در نوع کنترلرهای آفلاین اطلاعات به برد کنترلر منتقل می‌شوند و برد کنترل اطلاعات را به صورت مرتب بر روی تابلو نمایش می‌دهد و پس از تمام شدن اطلاعات دوباره به اول اطلاعات برگشته و این چرخه تکرار می‌شود؛ ولی در پخش آنلاین کنترلر از طریق کامپیوتر و یا ویدیو پروسسسور به یک منبع پخش خارجی مثل تلویزیون متصل می‌شود و همانند یک تلویزیون بزرگ تصاویر را بر روی تابلو روان نمایش می‌دهد.

هم اینک شرکت‌های متنوعی در ایران همانند EP , HDR , تلاش آذر و … به کار برنامه‌نویسی و تولید برد کنترل اشتغال دارند.

۴-فریم

فریم یا بهتر است بگوییم کابینت و یا قاب تابلو روان، در واقع نوعی باکس از جنس آلومینیوم یا فلز است که ماژول، منبع تغذیه و بورد کنترل جهت محافظت در آن قرار می‌گیرد. ویژگی‌های بسیاری در مورد کابینت تابلو روان مد نظر است که مهم‌ترین آن ضد آب بودن و همچنین داشتن درب کابینت مناسب، داشتن قفل درب مرغوب، داشتن گلند مرغوب، و استفاده از ورق ضخیم و رنگ پودری استاتیک می‌باشد.

۵ – ویدیو پروسسور (ویژه پخش آنلاین) :

جهت پخش آنلاین بر روی تابلو روان ترجیحاً نیاز به دستگاهی به نام ویدیو پروسسور است که وظیفه تطبیق ورودی‌های آنلاین را بر عهده دارد. ورودی‌های آنلاین تصاویر از قبیل دوربین، دستگاه‌های گیرنده دیجیتال تلویزیونی، و غیره دارای ابعاد تصویر متفاوت می‌باشند. با وصل کردن ورودی‌های مختلف با ابعاد مختلف تصویر خروجی یکسانی با اندازه تابلو روان ایجاد خواهد شد.

نمایشگر ال‌ای‌دی، تابلو ال‌ای‌دی یا تابلو روان نوعی صفحهٔ نمایش الکتریکی و یا تلویزیون شهری رسانه مدرن شهر است.;که در پیام رسانی دیجیتال بکار می رود. اطلاعات، برنامه‌های تلویزیونی، منوها، تبلیغات و دیگر پیغام‌ها را می‌توان به وسیله تابلو ال ای دی نمایش داد. رسانه‌های دیجیتالی مثل ال‌ای‌دی، ال‌سی‌دی، ویدئو پروژکتور و نمایشگر پلاسما را می‌توان به عنوان صفحه نمایش دیجیتالی در محیطهای خصوصی و عمومی به کار برد.

نمایشگر LED زیر میکروسکوپ

اسکن در نمایشگر ال‌ای‌دی تلویزیون شهری رسانه مدرن شهر

نمایشگر ال‌ای‌دی کم مصرف‌تر و سردتر از سایر نمایشگرها است و در سرعت بیشتر خاموش و روشن می‌شود که به آن زمان پاسخ‌دهی گویند. زمان پاسخ‌دهی عبارتست از زمان روشن و خاموش شدن پس از اعمال ولتاژ الکتریکی و قطع آن. زمان پاسخ‌دهی در لامپ‌های ال ای دی که در تابلو ال ای دی مورد استفاده است در حدود نانو ثانیه است. یعنی در حدود چند نانو ثانیه پس از اعمال ولتاژ به ال ای دی نور از سطح آن ساطع می‌شود. در سایر لامپ‌های مذکور به عنوان مثال لامپ تنگستن این زمان در حد چن میلی ثانیه است. این یعنی اینکه به محض اعمال ولتاژ نمی‌توان شاهد ساطع شدن نور از سطح این لامپ‌ها بود. لامپ‌های ال ای دی بسیار سریع اند، یعنی سریع روشن می‌شوند و سریع هم خاموش می‌شوند.

یک ال ای دی (در یک تابلو ال‌ای‌دی) تلویزیون شهری رسانه مدرن شهر دائما روشن است و ال ای دی دیگری به طور منظم باسرعت بسیار بالا در حال روشن و خاموش شدن است. تفاوت بین این دو در این است که اگر زمان سوئیچینگ یا همان زمان روسن و خاموش شدن آنقدر کم باشد که خطای دید ایجاد شود تفاوت چندانی در میزان نور ساطع شده قابل رویت نیست.

در حالت کلی ماتریس ال ای دی تلویزیون شهری رسانه مدرن شهر آرایه‌ای چند بعدی از ال‌ای‌دی هاست. در اینجا منظور از ماتریس آرایه‌ای دو بعدی از ال ای دی هاست.

برای نمایش هر اطلاعاتی روی نمایشگر ال ای دی ماتریسی فوق می‌توان با سوئیچ ولتاژ در سطر و ستون بافاصله زمانی بسیار کم اسکن کرد.

نسبتی که در اسکن تابلو ال ای دی تلویزیون شهری رسانه مدرن شهر بیان می‌شود بیانگر ابعاد ماتریس آن تابلو ال ای دی است که روی آن اسکن می‌شود. مثلا ابعاد ماتریس در تابلو ال ای دی با اسکن ۱/۲ برابر است با ۲در۲ و در اسکن ۱/۸ برابر است با ۸در۸ در شرایط کاملاً یکسان جنس ال ای دی و ولتاژ و … میزان شدت نور تابلو ال ای دی در حالت اسکن تقریبا به میزان نسبت اسکن از حالت استاتیک کمتر است. مثلا شدت نور تابلو ال ای دی استاتیک ۸ برابر نور تابلو ال ای دی اسکن ۱/۸ است.